തെരുവുനായ്ക്കളെ പേടിച്ചു പുറത്തിറങ്ങാന് ഭയക്കുന്ന ഈ കാലത്ത് തെരുവുനായയുടെ ഓര്മയ്ക്കായി ഒരു സ്മാരകം. എറണാകുളം എരൂര് കോഴിവെട്ടും വെളിയിലാണ് നാട്ടുകാര് തെരുവുനായയ്ക്കായി ഒരു സ്മാരകം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നത്. എരൂരുകാരുടെ സ്വന്തം എല്ദോ എന്ന പ്രിയപ്പെട്ട ആ നായ ചത്തിട്ട് ആറുമാസം കഴിഞ്ഞെങ്കിലും പ്രദേശവാസികള്ക്ക് അവനെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോള് ഇന്നും കണ്ണു നിറയും, തൊണ്ടയിടറും...എല്ദോയുടെ വിശേഷങ്ങളിലേക്ക്
സനകന്റെ എൽദോ, നാട്ടുകാരുടേയും
പന്ത്രണ്ടു വര്ഷം മുമ്പ് ഒരു വൈകുന്നേരമാണ് എല്ദോ കോഴിവെട്ടുംവെളിയിലേക്ക് എത്തിയത്. ദേഹം മുഴുവന് ചെളിയും ചൂടുവെള്ളം വീണ് പൊളളലേറ്റ പാടുമായി ഒരു കുഞ്ഞു നായക്കുട്ടി മരച്ചുവട്ടില് കിടക്കുന്നത് ആദ്യം കണ്ടത് എരൂര് കോഴിവെട്ടുംവെളിയിലെ ഓട്ടോറിക്ഷ ഡ്രൈവറായ കടപ്പത്ത് വീട്ടില് കെ.വി. സനകനാണ്.
അടുത്തെത്തിയപ്പോള് ദൈന്യതയോടെയുള്ള നോട്ടം കണ്ട് സനകന് അതിനെയെടുത്ത് ശരീരം വൃത്തിയാക്കി മുറിവില് മരുന്നുവച്ചു കൊടുത്തു. അടുത്തുള്ള ഹോട്ടലില് നിന്ന് പാലും ബിസ്ക്കറ്റുമൊക്കെ വാങ്ങിനല്കി. ദിവസങ്ങള്ക്കകം തന്നെ അവന് ആരോഗ്യവാനായി . അവന് എല്ദോ എന്ന പേരിട്ടതും സനകന് തന്നെയാണ്. ഓട്ടോ സ്റ്റാന്ഡിലെ മറ്റ് ഡ്രൈവര്മാര്ക്കും പ്രദേശവാസികള്ക്കുമൊക്കെ ഏറെ വൈകാതെ എല്ദോ പ്രിയപ്പെട്ടവനായി മാറി.
സമീപത്തെ പല വീട്ടുകാര്ക്കും അവന് കുടുംബാംഗത്തെ പോലെയായിരുന്നു. കല്യാണവീടുകളിലും മരണവീടുകളിലുമൊക്കെ എല്ദോ എത്തും. ആരെയും ഉപദ്രവിക്കില്ല. മറ്റ് നായ്ക്കളില് നിന്നെല്ലാം അകന്നായിരുന്നു നടപ്പ്. പ്രദേശത്തേക്ക് വേറെ നായ്ക്കള് വന്നാല് കുരച്ച് ഓടിക്കും. കോഴിവെട്ടുംവെളിയിലെ ഓട്ടോറിക്ഷാക്കാരുടെ ചങ്കായിരുന്നു എല്ദോ.
ആ ജംഗ്ഷനില് തന്നെയായിരുന്നു അവന്റെ കിടപ്പ്. എല്ലാവരോടും സൗമ്യമായ പെരുമാറ്റമായിരുന്നു. മറ്റ് നായ്ക്കളുമായി കടിപിടികൂടാനൊന്നും എല്ദോ നില്ക്കില്ല. അടുപ്പക്കാരെ കണ്ടാല് വാലാട്ടി സ്നേഹം കാണിക്കും. വീട്ടിലുണ്ടാക്കിയ ഭക്ഷണം കൊടുക്കാനായി എല്ദോയെ തേടി ജംഗ്ഷനിലെത്തിയിരുന്നവരും കുറവല്ല.
ഓട്ടോറിക്ഷാ ഡ്രൈവര്മാര് സമീപത്തെ ബേക്കറിയില് നിന്ന് അവന് പാല്കേക്ക് വാങ്ങിക്കൊടുക്കുമായിരുന്നു. പിന്നീടത് എല്ദോ കേക്ക് എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. രണ്ടുതവണ വാഹനാപകടത്തില് പരിക്കേറ്റപ്പോഴും സനകന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ എല്ദോയെ മൃഗാശുപത്രിയിലെത്തിച്ച് ചികിത്സ നല്കി.
‘എല്ദോ എന്ന് നീട്ടിയൊന്നു വിളിച്ചാല് മതി. അവന് ഓടിയെത്തും. പിന്നെ വാലാട്ടിക്കൊണ്ട് എന്റെ അടുത്തുതന്നെ നില്ക്കും. പൊറോട്ടയും മുട്ടക്കറി യുമായിരുന്നു അവന്റെ ഇഷ്ടഭക്ഷണം. ഇടയ്ക്കിടെ അതുവാങ്ങിക്കൊണ്ടുവന്ന് കൊടുക്കുമായിരുന്നു. അന്ന് സ്നേഹക്കൂടുതല് കൊണ്ട് അവന് എന്റെ അടുത്തുനിന്നു മാറാതെ നില്ക്കും.'- ഇതു പറയുമ്പോള് സനകന്റെ കണ്ണുകള് നിറഞ്ഞു. വാക്കുകള് ഇടയ്ക്കുവച്ചു മുറിഞ്ഞു.