ചി​ന്താ​വി​ഷ​യം

വ​ലി​യ തീ​ക്ഷ്ണ​ത​യോ​ടു​കൂ​ടി ഈ​ജി​പ്റ്റി​ലെ മ​രു​ഭൂ​മി​യി​ൽ എ​ത്തി​യ​താ​യി​രു​ന്നു ആ ​യു​വ​സ​ന്യാ​സി. അ​വി​ടെ​യു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന മ​റ്റു സ​ന്യാ​സി​ക​ളോ​ടൊ​പ്പം ആ​ധ്യാ​ത്മി​ക​ത​യി​ൽ വ​ള​രു​ക എ​ന്ന​താ​യി​രു​ന്നു ല​ക്ഷ്യം. എ​ന്നാ​ൽ കു​റേ​നാ​ൾ ക​ഴി​ഞ്ഞ​പ്പോ​ൾ ആ ​യു​വ​സ​ന്യാ​സി​ക്ക് വ​ലി​യ ശൂ​ന്യ​ത അ​നു​ഭ​വ​പ്പെ​ട്ടു. ഒ​രു​ദി​വ​സം ആ ​യു​വ​സ​ന്യാ​സി കൂ​ടെ​യു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്ന ഒ​രു വൃ​ദ്ധ​സ​ന്യാ​സി​യോ​ടു പ​റ​ഞ്ഞു: ""പ്രാ​ർ​ഥി​ക്കാ​നു​ള്ള എ​ന്‍റെ ആ​ഗ്ര​ഹം ന​ഷ്ട​പ്പെ​ടു​ക​യാ​ണ്. എ​നി​ക്കൊ​ന്നി​നും ഒ​രു​ന്മേ​ഷം തോ​ന്നു​ന്നി​ല്ല.''

അ​പ്പോ​ൾ തൊ​ട്ട​ടു​ത്ത് ഒ​രു തീ​ക്ക​ന​ൽ എ​രി​യു​ന്നു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. വൃ​ദ്ധ​സ​ന്യാ​സി ഒ​ര​ക്ഷ​രം​പോ​ലും ഉ​രി​യാ​ടാ​തെ ആ ​തീ​ക്ക​ന​ലി​ൽ​നി​ന്ന് ക​ത്തു​ന്ന ഒ​രു ക​രി​ക്ക​ട്ട ഒ​രു ഇ​രു​ന്പു​ദ​ണ്ഡ് ഉ​പ​യോ​ഗി​ച്ചു മാ​റ്റി ഒ​രി​ട​ത്തു​വ​ച്ചു. അ​പ്പോ​ൾ സാ​വ​ധാ​നം അ​തി​ലെ അ​ഗ്നി അ​പ്ര​ത്യ​ക്ഷ​മാ​യി. ഉ​ട​നെ​ത്ത​ന്നെ വൃ​ദ്ധ​സ​ന്യാ​സി ആ ​ക​രി​ക്ക​ട്ട​യെ​ടു​ത്ത് തീ​യി​ലേ​ക്കി​ട്ടു. അ​തു വീ​ണ്ടും ആ​ളി​ക്ക​ത്താ​ൻ​തു​ട​ങ്ങി. ""നി​ന്‍റെ ആ​ത്മാ​വ് വീ​ണ്ടും ജ്വ​ലി​ക്ക​ണ​മെ​ങ്കി​ൽ അ​ഗ്നി​യോ​ടു ചേ​ർ​ന്നി​രി​ക്ക​ണം''- വൃ​ദ്ധ​സ​ന്യാ​സി പ​റ​ഞ്ഞു., ""ദൈ​വ​മാ​കു​ന്ന അ​ഗ്നി​യോ​ട്.''

ഇ​ന്ന് അ​ന്പ​തു​നോ​ന്പ് ആ​രം​ഭി​ക്കു​ക​യാ​ണ്. എ​ന്താ​ണ് അ​ന്പ​തു​നോ​ന്പ് ന​മു​ക്കു​ന​ൽ​കു​ന്ന പ്ര​ധാ​ന സ​ന്ദേ​ശം? അ​ത് വൃ​ദ്ധ​സ​ന്യാ​സി പ​റ​ഞ്ഞ​തു​പോ​ലെ ദൈ​വ​മാ​കു​ന്ന അ​ഗ്നി​യോ​ടു ചേ​ർ​ന്നി​രു​ന്ന് ന​മ്മു​ടെ ആ​ത്മാ​വി​നെ വീ​ണ്ടും ജ്വ​ലി​പ്പി​ക്കു​ക എ​ന്ന​താ​ണ്. ദൈ​നം​ദി​ന​ജീ​വി​ത​ത്തി​ന്‍റെ പ്ര​ത്യേ​ക​ത​ക​ൾ​മൂ​ലം ന​മ്മു​ടെ ആ​ത്മീ​യ​ജീ​വി​ത​ത്തി​ന് മ​ങ്ങ​ലേ​ൽ​ക്കു​ക സ്വാ​ഭാ​വി​ക​മാ​ണ്. അ​തി​നാ​ലാ​ണ് ന​മ്മു​ടെ ആ​ത്മാ​വി​നെ ഉ​ജ്വ​ലി​പ്പി​ക്കു​വാ​ൻ നാം ​ഇ​ട​യ്ക്കി​ടെ ദൈ​വ​മാ​കു​ന്ന അ​ഗ്നി​യി​ലേ​ക്ക് ചേ​ർ​ന്നി​രി​ക്കേ​ണ്ട​ത്. ദൈ​വ​ത്തി​ലേ​ക്കു​ള്ള ഈ ​തി​രി​ച്ചു​വ​ര​വി​നു ന​മ്മെ സ​ഹാ​യി​ക്കു​ന്ന മൂ​ന്നു പ്ര​ധാ​ന ഘ​ട​ക​ങ്ങ​ളാ​ണ് പ്രാ​ർ​ഥ​ന, ഉ​പ​വാ​സം, ദാ​ന​ധ​ർ​മം എ​ന്നി​വ.

വി​ശു​ദ്ധ​മാ​യ ഈ ​നോ​ന്പു​ദി​വ​സ​ങ്ങ​ളി​ൽ പ്ര​പ​ഞ്ച​ത്തി​ലെ കോ​ലാ​ഹ​ല​ങ്ങ​ളി​ൽ​നി​ന്ന് കു​റ​ച്ചു​നേ​ര​മെ​ങ്കി​ലും മാ​റി​യി​രു​ന്ന് ദൈ​വ​ത്തി​ന്‍റെ ശ​ബ്ദം നാം ​വീ​ണ്ടും കേ​ൾ​ക്ക​ണം. അ​തു സാ​ധി​ക്ക​ണ​മെ​ങ്കി​ൽ പ്രാ​ർ​ഥ​ന​യി​ൽ നാം ​സ​മ​യം ചെ​ല​വ​ഴി​ക്കു​ക​ത​ന്നെ വേ​ണം. അ​ങ്ങ​നെ​യൊ​രു മാ​തൃ​ക ദൈ​വ​പു​ത്ര​നാ​യ യേ​ശു​ത​ന്നെ ന​മു​ക്കു ന​ൽ​കി​യി​ട്ടു​ണ്ട്. ത​ന്‍റെ പ​ര​സ്യ​ജീ​വി​തം ആ​രം​ഭി​ക്കു​ന്ന​തി​നു​മു​ന്പ് അ​വി​ട​ന്ന് മ​രു​ഭൂ​മി​യി​ലേ​ക്കു പോ​യ​ത് പ്രാ​ർ​ഥി​ക്കാ​നും ഉ​പ​വ​സി​ക്കാ​നു​മാ​യി​രു​ന്നു. അ​ങ്ങ​നെ ചെ​യ്ത​തി​ലൂ​ടെ​യാ​ണ് ത​ന്‍റെ ജീ​വി​തം പി​താ​വാ​യ ദൈ​വ​ത്തി​ന്‍റെ ഹി​ത​ത്തി​ന​നു​സ​രി​ച്ചാ​ണ് നീ​ങ്ങു​ന്ന​തെ​ന്ന് യേ​ശു ഉ​റ​പ്പു​വ​രു​ത്തി​യ​ത്.

നോ​ന്പു​കാ​ല​ത്തു നാം ​ചെ​യ്യേ​ണ്ട​തും ഇ​തു​ത​ന്നെ​യാ​ണ്. പ്രാ​ർ​ഥ​ന​യി​ലൂ​ടെ ദൈ​വ​ത്തോ​ടൊ​പ്പം ആ​യി​രു​ന്നു​കൊ​ണ്ട് അ​വി​ട​ത്തെ തി​രു​വി​ഷ്ടം നാം ​ചെ​യ്യു​ന്നു​ണ്ടെ​ന്ന് ഉ​റ​പ്പു​വ​രു​ത്തു​ക. അ​പ്പോ​ഴാ​ണ് പ്ര​ലോ​ഭ​ന​ങ്ങ​ളെ വി​ജ​യ​ക​ര​മാ​യി നേ​രി​ട്ട് ദൈ​വ​ത്തെ ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​ത്തി​ന്‍റെ മ​ധ്യ​ത്തി​ൽ നി​ർ​ത്തി​ക്കൊ​ണ്ട് മു​ന്നോ​ട്ടു​പോ​കാ​ൻ ന​മു​ക്കു സാ​ധി​ക്കു​ക. എ​ന്നാ​ൽ നാം ​മ​റ​ന്നു​പോ​ക​രു​താ​ത്ത മ​റ്റൊ​രു കാ​ര്യ​മു​ണ്ട്. അ​ത് ഉ​പ​വാ​സ​മാ​ണ്.

ജോ​യെ​ൽ പ്ര​വാ​ച​ക​ൻ​വ​ഴി ദൈ​വം ഇ​പ്ര​കാ​രം അ​രു​ളി​ച്ചെ​യ്യു​ന്നു: ""ഇ​പ്പോ​ഴെ​ങ്കി​ലും ഉ​പ​വാ​സ​ത്തോ​ടും വി​ലാ​പ​ത്തോ​ടും നെ​ടു​വീ​ർ​പ്പോ​ടും​കൂ​ടെ നി​ങ്ങ​ൾ പൂ​ർ​ണ​ഹൃ​ദ​യ​ത്തോ​ടെ എ​ന്‍റെ അ​ടു​ക്ക​ലേ​ക്കു തി​രി​ച്ചു​വ​രു​വി​ൻ. നി​ങ്ങ​ളു​ടെ ഹൃ​ദ​യ​മാ​ണ് കീ​റേ​ണ്ട​ത്, വ​സ്ത്ര​മ​ല്ല'' (2:12-13). ന​മ്മു​ടെ പ്രാ​ർ​ഥ​ന​യു​ടെ അ​വി​ഭാ​ജ്യ​ഘ​ട​ക​മാ​യി പ​ശ്ചാ​ത്താ​പ​മു​ണ്ടാ​ക​ണം. അ​തോ​ടൊ​പ്പം ഉ​പ​വാ​സ​വും.

ഉ​പ​വാ​സ​മെ​ന്നു പ​റ​യു​ന്ന​തു​കൊ​ണ്ട് ഭ​ക്ഷ​ണം ഉ​പേ​ക്ഷി​ക്കു​ക എ​ന്നു മാ​ത്ര​മ​ല്ല അ​ർ​ഥ​മാ​ക്കു​ന്ന​ത്. പ്ര​ത്യു​ത, ദൈ​വ​ത്തി​ന്‍റെ വ​ര​പ്ര​സാ​ദം സ്വീ​ക​രി​ക്കാ​ൻ ന​മ്മെ സ​ജ്ജ​മാ​ക്കു​ക എ​ന്നു​ള്ള​തു​കൂ​ടി​യാ​ണ്. മ​ഹാ​ത്മാ​ഗാ​ന്ധി പ​റ​യു​ന്ന​ത​നു​സ​രി​ച്ച് ""ഉ​പ​വാ​സം സ​ത്യ​ന്ധ​മാ​യ പ്രാ​ർ​ഥ​ന​യാ​ണ്.'' കാ​ര​ണം ന​മ്മു​ടെ മ​ന​സ് ശു​ദ്ധി​യാ​ക്കാ​നും ന​മ്മു​ടെ ഇ​ഷ്ട​ങ്ങ​ളെ ശ​രി​യാ​യ രീ​തി​യി​ൽ നി​യ​ന്ത്രി​ക്കാ​നും ഉ​പ​വാ​സം ശ​ക്തി​ന​ൽ​കു​ന്നു. ത​ന്മൂ​ലം ന​മ്മു​ടെ പ്രാ​ർ​ഥ​നാ​ജീ​വി​തം കൂ​ടു​ത​ലാ​യി ജ്വ​ലി​ക്കു​വാ​ൻ തു​ട​ങ്ങും.

നോ​ന്പു​കാ​ല​ത്ത് വി​ശു​ദ്ധ ഫ്രാ​ൻ​സി​സ് അ​സീ​സി മ​ല​ക​ളി​ലേ​ക്കോ ഗു​ഹ​ക​ളി​ലേ​ക്കോ ത​നി​യെ പോ​യി പ്രാ​ർ​ഥ​ന​യി​ലും ഉ​പ​വാ​സ​ത്തി​ലും ചെ​ല​വ​ഴി​ക്കു​മാ​യി​രു​ന്നു. അ​വി​ടെ​യു​ള്ള നി​ശ​ബ്ദ​ത​യി​ൽ ദൈ​വ​വു​മാ​യി ഒ​ന്നു​ചേ​ർ​ന്ന അ​ദ്ദേ​ഹം തി​രി​കെ​യെ​ത്തു​ന്പോ​ഴൊ​ക്കെ അ​ദ്ദേ​ഹ​ത്തി​ന്‍റെ മു​ഖം പ്ര​കാ​ശി​ച്ചി​രു​ന്ന​താ​യി അ​നു​ഭ​വ​സ്ഥ​ർ സാ​ക്ഷ്യ​പ്പെ​ടു​ത്തി​യി​ട്ടു​ണ്ട്. വി​ശു​ദ്ധ ഫ്രാ​ൻ​സി​സ് അ​സീ​സി​യെ​പ്പോ​ലെ ഉ​പ​വ​സി​ക്കു​വാ​നും പ്രാ​ർ​ഥി​ക്കാ​നും ന​മു​ക്കെ​ല്ലാ​വ​ർ​ക്കും സാ​ധി​ച്ചു​വെ​ന്നു വ​രി​ല്ല. എ​ന്നാ​ൽ പ്രാ​ർ​ഥ​ന, ഉ​പ​വാ​സം, ദാ​ന​ധ​ർ​മം എ​ന്നി​വ​യി​ലൂ​ടെ നാം ​ദൈ​വ​ത്തോ​ട് കൂ​ടു​ത​ൽ അ​ടു​ക്കാ​ൻ ശ്ര​മി​ക്കു​ക​ത​ന്നെ​വേ​ണം.

പ്രാ​ർ​ഥ​ന ന​മ്മെ ദൈ​വ​ത്തോ​ട് ബ​ന്ധി​പ്പി​ച്ച് അ​ടു​പ്പി​ക്കു​ന്പോ​ൾ ഉ​പ​വാ​സ​മാ​ക​ട്ടെ ന​മ്മു​ടെ ഹൃ​ദ​യ​ത്തെ ശു​ദ്ധീ​ക​രി​ച്ച് ദൈ​വ​കൃ​പ സ്വീ​ക​രി​ക്കാ​ൻ ന​മ്മെ സ​ജ്ജ​രാ​ക്കു​ന്നു. ദാ​ന​ധ​ർ​മ​മാ​ക​ട്ടെ ദൈ​വ​സ്നേ​ഹം ജീ​വി​ത​ത്തി​ൽ പ്ര​തി​ഫ​ലി​പ്പി​ക്കു​വാ​ൻ ന​മ്മെ സ​ഹാ​യി​ക്കു​ന്നു. ദാ​ന​ധ​ർ​മം ചെ​യ്യു​ന്പോ​ൾ അ​തു നാം ​ദൈ​വ​ത്തി​നു ചെ​യ്യു​ന്ന​തു​പോ​ലെ​യ​ല്ലേ? അ​തി​നാ​ല​ല്ലേ ""നി​ങ്ങ​ൾ ഈ ​ചെ​റി​യ​വ​രി​ൽ ഒ​രു​വ​നു ചെ​യ്ത​പ്പോ​ഴൊ​ക്കെ എ​നി​ക്കു​ത​ന്നെ​യാ​ണു ചെ​യ്ത​ത്'' എ​ന്നു യേ​ശു​നാ​ഥ​ൻ പ​ഠി​പ്പി​ച്ചി​ട്ടു​ള്ള​ത്? (മ​ത്താ 25:40).
ദൈ​വ​സ്നേ​ഹ​ത്തെ​പ്ര​തി നാം ​ചെ​യ്യു​ന്ന ദാ​ന​ധ​ർ​മം ന​മ്മു​ടെ പ്രാ​യ​ശ്ചി​ത്ത​ത്തി​ന്‍റെ ഭാ​ഗ​മാ​യും കാ​ണാ​നാ​വും. കാ​ര​ണം ന​മ്മു​ടെ പാ​പ​ങ്ങ​ളി​ൽ കു​റേ​യെ​ങ്കി​ലും നാം ​ചെ​യ്യേ​ണ്ട കാ​ര്യ​ങ്ങ​ൾ ചെ​യ്യാ​തി​രി​ക്കു​ന്ന​താ​ണ​ല്ലോ.

ദൈ​വ​വ​ച​നം പ​റ​യു​ന്നു: ""നി​ന്‍റെ നാ​ട്ടി​ൽ വ​സി​ക്കു​ന്ന അ​ഗ​തി​യും ദ​രി​ദ്ര​നു​മാ​യ നി​ന്‍റെ സ​ഹോ​ദ​ര​നു കൈ​യ​യ​ച്ചു കൊ​ടു​ക്കു​ക എ​ന്നു ഞാ​ൻ നി​ന്നോ​ടു ക​ല്പി​ക്കു​ന്നു'' (നി​യ​മ 15:11). ഈ ​ക​ല്പ​ന പാ​ലി​ക്കു​ന്ന​തി​ൽ പ​ല​പ്പോ​ഴും വീ​ഴ്ച​വ​രു​ത്തു​ന്ന​വ​ര​ല്ലേ ന​മ്മ​ൾ? അ​പ്പോ​ൾ​പി​ന്നെ ദാ​ന​ധ​ർ​മം ഈ ​വീ​ഴ്ച​യ്ക്കു​ള്ള പ​രി​ഹാ​ര​മാ​യി ക​ണ്ടു​കൊ​ണ്ടു​വേ​ണം നാം ​അ​തു ചെ​യ്യാ​ൻ.

വി​ശു​ദ്ധ​മാ​യ ഈ ​നോ​ന്പു​കാ​ല​ത്ത് പ്രാ​ർ​ഥ​ന​യി​ലൂ​ടെ​യും ഉ​പ​വാ​സ​ത്തി​ലൂ​ടെ​യും ദാ​ന​ധ​ർ​മ​ത്തി​ലൂ​ടെ​യും ന​മ്മു​ടെ ആ​ത്മീ​യ​ജീ​വി​ത​ത്തെ ജ്വ​ലി​പ്പി​ക്കാ​നു​ള്ള വ​ലി​യ കൃ​പ​യ്ക്കാ​യി ന​മു​ക്കു പ്രാ​ർ​ഥി​ക്കാം. അ​പ്പോ​ൾ ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​തം തീ​ർ​ച്ച​യാ​യും ന​വീ​ക​രി​ക്ക​പ്പെ​ടു​ക​ത​ന്നെ ചെ​യ്യും.