ഞാ​​​​ന​​​​ധി​​​​കം യാ​​​​ത്ര ചെ​​​​യ്തി​​​​ട്ടു​​​​ള്ള ഒ​​​​രാ​​​​ള​​​​ല്ല. സ​​​​ഹ്യ​​​​നു പു​​​​റ​​​​ത്തേ​​​​ക്കു​​​​ള്ള യാ​​​​ത്ര​​​​ക​​​​ൾ ഇ​​​​ല്ല എ​​​​ന്നു​​​​ത​​​​ന്നെ പ​​​​റ​​​​യാം. പ​​​​ക്ഷേ, പൂ​​​​ന​​​​യി​​​​ലെ ഓ​​​​ഷോ ഇ​​​​ന്‍റ​​​​ർ​​​​നാ​​​​ഷ​​​​ണ​​​​ലി​​​​ലേ​​​​ക്കും തി​​​​രു​​​​വ​​​​ണ്ണാ​​​​മ​​​​ല ര​​​​മ​​​​ണാ​​​​ശ്ര​​​​മ​​​​ത്തി​​​​ലേ​​​​ക്കും ഒ​​​​ന്നി​​​​ല​​​​ധി​​​​കം ത​​​​വ​​​​ണ പോ​​​​യി​​​​ട്ടു​​​​ണ്ട്. ആ ​​​​യാ​​​​ത്ര​​​​ക​​​​ൾ എ​​​​ന്നി​​​​ലെ ഉ​​​​ന്മാ​​​​ദി​​​​യു​​​​ടെ യാ​​​​ത്ര​​​​ക​​​​ളാ​​​​യി​​​​രു​​​​ന്നു.എ​​​​ന്നാ​​​​ൽ, ആ ​​​​യാ​​​​ത്ര​​​​ക​​​​ളെ ഞാ​​​​ൻ ബോ​​​​ധോ​​​​ദ​​​​യ​​​​ത്തി​​​​ലേ​​​​ക്കു​​​​ള്ള വ​​​​ഴി​​​​യാ​​​​യി ക​​​​ണ്ടി​​​​രു​​​​ന്നി​​​​ല്ല. എ​​​​ന്നാ​​​​ല​​​​ത് അ​​​​ന്വേ​​​​ഷ​​​​ണ​​​​ങ്ങ​​​​ളു​​​​മാ​​​​യി​​​​രു​​​​ന്നി​​​​ല്ല. ഉ​​​​ള്ള് ത​​​​ണു​​​​പ്പി​​​​ക്കാ​​​​നു​​​​ള്ള ചി​​​​ല ഇ​​​​ട​​​​ങ്ങ​​​​ൾ തേ​​​​ടു​​​​ക​​​​യാ​​​​യി​​​​രു​​​​ന്നു ഞാ​​​​ൻ.

വ​​​​ർ​​​​ഷ​​​​ബി​​​​ന്ദു ജ​​​​ല​​​​രാ​​​​ശി​​​​യി​​​​ൽ പ​​​​തി​​​​ക്കു​​​​മ്പോ​​​​ഴു​​​​ള്ള അ​​​​തേ ഉ​​​​ത്സാ​​​​ഹം, അ​​​​തേ ആ​​​​ന​​​​ന്ദം. പ്ര​​​​ക്ഷു​​​​ബ്ധ​​​​മാ​​​​യ മ​​​​ന​​​​സി​​​​നെ നൃ​​​​ത്തം ചെ​​​​യ്യി​​​​ക്കാ​​​​നു​​​​ള്ള അ​​​​ട​​​​ങ്ങാ​​​​ത്ത വാ​​​​ഞ്ഛ. സ​​​​ർ​​​​വ​​​​ച​​​​രാ​​​​ച​​​​ര​​​​ങ്ങ​​​​ളും നി​​​​ശ്ച​​​​ല​​​​മാ​​​​യി​​​​രി​​​​ക്കു​​​​മ്പോ​​​​ൾ ഉ​​​​ള്ളി​​​​ൽനി​​​​ന്നാ​​​​ളു​​​​ന്ന ഒ​​​​രു ശ്വാ​​​​സം.​​​​അ​​​​തി​​​​ന്‍റെ പ്ര​​​​സ​​​​ര​​​​ണ​​​​ത്തി​​​​ൽ ഞാ​​​​നൊ​​​​രു​​​​പാ​​​​ട് ദൂ​​​​രം ന​​​​ട​​​​ന്നി​​​​ട്ടു​​​​ണ്ട്. ദു​​​​ർ​​​​ഗ​​​​മ​​​​പാ​​​​ത​​​​ക​​​​ളെ ഒ​​​​രു ഭി​​​​ക്ഷു മ​​​​റി​​​​ക​​​​ട​​​​ക്കും​​​​പോ​​​​ലെ ഞാ​​​​ൻ മ​​​​റി​​​​ക​​​​ട​​​​ന്നു. എ​​​​ന്നി​​​​ട്ടും എ​​​​ന്‍റെ ക​​​​ണ്ണു​​​​ക​​​​ൾ ക​​​​ണ്ണീ​​​​രുകൊ​​​​ണ്ടു നി​​​​റ​​​​ഞ്ഞ​​​​ത​​​​ല്ലാ​​​​തെ കാ​​​​ഴ്ച​​​​ക​​​​ൾകൊ​​​​ണ്ടു നി​​​​റ​​​​യ്ക്കാ​​​​നാ​​​​യി​​​​ല്ല.

ര​​​​ബീ​​​​ന്ദ്ര​​​​നാ​​​​ഥ ടാ​​​​ഗോ​​​​ർ ആ​​​​സ​​​​ന്ന​​​​മ​​​​ര​​​​ണ​​​​നാ​​​​യി കി​​​​ട​​​​ക്കു​​​​മ്പോ​​​​ൾ ഒ​​​​രു സു​​​​ഹൃ​​​​ത്ത് അ​​​​ദ്ദേ​​​​ഹ​​​​ത്തെ കാ​​​​ണാ​​​​ൻ ചെ​​​​ന്നു. ടാ​​​​ഗോ​​​​റി​​​​ന്‍റെ ക​​​​ണ്ണു​​​​ക​​​​ൾ സ​​​​ജ​​​​ല​​​​ങ്ങ​​​​ളാ​​​​യി​​​​രു​​​​ന്നു. ധാ​​​​ര​​​​ധാ​​​​ര​​​​യാ​​​​യി ക​​​​ണ്ണീ​​​​രു പു​​​​റ​​​​ത്തേ​​​​ക്കൊ​​​​ഴു​​​​കി​​​​ക്കൊ​​​​ണ്ടേ​​​​യി​​​​രു​​​​ന്നു. എ​​​​ന്നാ​​​​ൽ, അ​​​​ദ്ദേ​​​​ഹ​​​​ത്തി​​​​ന്‍റെ പ്ര​​​​ജ്ഞ ഉ​​​​ല​​​​ഞ്ഞി​​​​രു​​​​ന്നി​​​​ല്ല. “താ​​​​ങ്ക​​​​ൾ എ​​​​ന്തി​​​​നാ​​​​ണ് എ​​​​ല്ലാം ന​​​​ഷ്ട​​​​പ്പെ​​​​ട്ട​​​​വ​​​​നെ​​​​പ്പോ​​​​ലെ വി​​​​തു​​​​മ്പു​​​​ന്ന​​​​ത്? ആ​​​​റാ​​​​യി​​​​ര​​​​ത്തി​​​​ല​​​​ധി​​​​കം കാ​​​​വ്യ​​​​ങ്ങ​​​​ളെ​​​​ഴു​​​​തി​​​​യ മ​​​​ഹാ​​​​ക​​​​വി​​​​യ​​​​ല്ലേ? ഭാ​​​​ര​​​​ത​​​​ത്തി​​​​ന്‍റെ ഉ​​​​ത്ത​​​​മ​​​​പു​​​​ത്ര​​​​ന​​​​ല്ലേ? സ​​​​മാ​​​​ദ​​​​ര​​​​വു​​​​ക​​​​ളു​​​​ടെ മ​​​​ധ്യേ ഉ​​​​ദ​​​​യ​​​​ദി​​​​വാ​​​​ക​​​​ര​​​​നെ​​​​പ്പോ​​​​ലെ ജ്വ​​​​ലി​​​​ച്ചു​​​​നി​​​​ന്നി​​​​ല്ലേ?” സു​​​​ഹൃ​​​​ത്ത് അ​​​​ദ്ദേ​​​​ഹ​​​​ത്തോ​​​​ട് ചോ​​​​ദി​​​​ച്ചു. ടാ​​​​ഗോ​​​​ർ ചി​​​​രി​​​​ച്ചു. “താ​​​​ങ്ക​​​​ളു​​​​ടെ ക​​​​ണ്ണി​​​​ലൂ​​​​ടെ എ​​​​ന്നെ നോ​​​​ക്കു​​​​മ്പോ​​​​ൾ അ​​​​തെ​​​​ല്ലാം ശ​​​​രി​​​​യാ​​​​യി​​​​രി​​​​ക്കാം. പ​​​​ക്ഷേ, എ​​​​ന്‍റെ ക​​​​ണ്ണി​​​​ൽ അ​​​​തെ​​​​ല്ലാം വെ​​​​റും ശ്ര​​​​മ​​​​ങ്ങ​​​​ൾ മാ​​​​ത്ര​​​​മാ​​​​യി​​​​രു​​​​ന്നു.”​ -ടാ​​​​ഗോ​​​ർ പ​​​​റ​​​​ഞ്ഞു. അ​​​​തൊ​​​​രു കേ​​​​വ​​​​ല മ​​​​നു​​​​ഷ്യ​​​​ന്‍റെ വാ​​​​ക്കു​​​​ക​​​​ളാ​​​​യി​​​​രു​​​​ന്നി​​​​ല്ല. ഒ​​​​രു യോ​​​​ഗി​​​​യു​​​​ടെ വാ​​​​ക്കു​​​​ക​​​​ളാ​​​​യി​​​​രു​​​​ന്നു. പൂ​​​​ർ​​​​ണ​​​​വി​​​​രാ​​​​മ​​​​ത്തി​​​​ലേ​​​​ക്ക് വ​​​​ള​​​​ർ​​​​ന്ന ഒ​​​​രു പു​​​​രാ​​​​ത​​​​ന​​​​വൃ​​​​ക്ഷ​​​​ത്തി​​​​ന്‍റെ നെ​​​​ടു​​​​വീ​​​​ർ​​​​പ്പാ​​​​യി​​​​രു​​​​ന്നു അ​​​​ത്.

ടാ​​​​ഗോ​​​​ർ ന​​​​ട​​​​ന്ന ദൂ​​​​ര​​​​ങ്ങ​​​​ളെ​​​​ക്കു​​​​റി​​​​ച്ച് ഓ​​​​ഷോ പ​​​​റ​​​​യു​​​​ന്നു​​​​ണ്ട്. തീ​​​​ക്ഷ്ണ​​​​യൗ​​​​വ​​​​ന​​​​ത്തി​​​​ലാ​​​​ണ് ടാ​​​​ഗോ​​​​ർ മാ​​​​ളി​​​​ക വി​​​​ട്ടി​​​​റ​​​​ങ്ങി​​​​യ​​​​ത്. എ​​​​ന്നാ​​​​ല​​​​തു ബു​​​​ദ്ധ​​​​നെ​​​​പ്പോ​​​​ലെ നി​​​​ർ​​​​വാ​​​​ണ​​​​ത്തി​​​​ലേ​​​​ക്കു​​​​ള്ള യാ​​​​ന​​​​മാ​​​​യി​​​​രു​​​​ന്നി​​​​ല്ല. അ​​​​ത് പ്ര​​​​ള​​​​യ​​​​പ​​​​യോ​​​​ധി​​​​യി​​​​ൽ ഒ​​​​രാ​​​​ലി​​​​ല ഒ​​​​ഴു​​​​കി​​​​പ്പോ​​​​കും​​​​പോ​​​​ലെയായി​​​​രു​​​​ന്നു. ടാ​​​​ഗോ​​​​റി​​​​ന്‍റെ അ​​​​കം​​​​നി​​​​റ​​​​യെ ഗ്രീ​​​​ഷ്മ​​​​വ​​​​ന​​​​ശാ​​​​ഖി​​​​ക​​​​ളാ​​​​യി​​​​രു​​​​ന്നു.

അ​​​​തി​​​​ലെ ഓ​​​​രോ മു​​​​കു​​​​ള​​​​ത്തെ​​​​യും അ​​​​ദ്ദേ​​​​ഹം വ​​​​സ​​​​ന്ത​​​​മാ​​​​ക്കി​​​​ത്തീ​​​​ർ​​​​ക്കു​​​​ക​​​​യാ​​​​യി​​​​രു​​​​ന്നു. കേ​​​​ട്ട​​​​തെ​​​​ല്ലാം അ​​​​ദ്ദേ​​​​ഹം ത​​​​ന്‍റെ രാ​​​​ഗ​​​​മാ​​​​ലി​​​​ക​​​​യി​​​​ൽ കൊ​​​​രു​​​​ത്തു​​​​വ​​​​ച്ചു. ക​​​​ണ്ട​​​​തെ​​​​ല്ലാം ചി​​​​ത്ര​​​​ശി​​​​ലാ​​​​പാ​​​​ളി​​​​ക​​​​ളി​​​​ൽ വ​​​​ര​​​​ഞ്ഞു​​​​വ​​​​ച്ചു. ടാ​​​​ഗോ​​​​റി​​​​ന്‍റെ യാ​​​​നം അ​​​​ക​​​​ത്തേ​​​​ക്കാ​​​​യി​​​​രു​​​​ന്നു. മൗ​​​​ന​​​​മു​​​​ദ്രി​​​​ത​​​​മാ​​​​യ യാ​​​​നം. വി​​​​ശ്രാ​​​​ന്തി​​​​ക​​​​ളി​​​​ല്ലാ​​​​ത്ത യാ​​​​നം. അ​​​​ക​​​​ത്തേ​​​​ക്കു​​​​ള്ള യാ​​​​ത്ര​​​​ക​​​​ൾ ആ​​​​രെ​​​​യും ക്ഷീ​​​​ണി​​​​പ്പി​​​​ക്കു​​​​ന്നി​​​​ല്ല എ​​​​ന്ന് ഓ​​​​ഷോ പ​​​​റ​​​​യും. നി​​​​ല​​​​യ്ക്കാ​​​​ത്ത നി​​​​ല​​​​വി​​​​ളി​​​​ക​​​​ളാ​​​​ണ് ഓ​​​​രോ ചു​​​​വ​​​​ട് വ​​​​യ്ക്കു​​​​മ്പോ​​​​ഴും കേ​​​​ൾ​​​​ക്കേ​​​​ണ്ട​​​​ത്. മ​​​​ന​​​​സി​​​​ൽ മ​​​​തി​​​​ഭ്ര​​​​മ​​​​ങ്ങ​​​​ളു​​​​ണ്ടാ​​​​കി​​​​ല്ല. നോ​​​​വും നി​​​​രാ​​​​ശ​​​​യും ഏ​​​​റെ ക​​​​ഠി​​​​ന​​​​ത​​​​ര​​​​മാ​​​​കി​​​​ല്ല.

ഒ​​​​രു ഭ​​​​ഗീ​​​​ര​​​​ഥ​​​​നെ​​​​പ്പോ​​​​ലെ ‘ഗീ​​​​താ​​​​ഞ്ജ​​​​ലി’യെ തെ​​​​ളി​​​​മ​​​​ല​​​​യാ​​​​ള മ​​​​ന​​​സി​​​​ലേ​​​​ക്ക് ചാ​​​​ലു​​​​കീ​​​​റി കൊ​​​​ണ്ടു​​​​വ​​​​രു​​​​മ്പോ​​​​ൾ ഞാ​​​​നി​​​​തെ​​​​ല്ലാം അ​​​​നു​​​​ഭ​​​​വി​​​​ച്ച​​​​താ​​​​ണ്. ഒ​​​​ര​​​​ര​​​​ളി​​​​മ​​​​ര​​​​ച്ചോ​​​​ട്ടി​​​​ലി​​​​രു​​​​ന്നാ​​​​ണ് അ​​​​ഞ്ജ​​​​ലി​​​​ക​​​​ളെ ഞാ​​​​ൻ മ​​​​ല​​​​യാ​​​​ള​​​​മാ​​​​ക്കി​​​​യ​​​​ത്. അ​​​​തൊ​​​​രു വേ​​​​ന​​​​ൽ​​​​ക്കാ​​​​ല​​​​ത്താ​​​​യി​​​​രു​​​​ന്നു. വ​​​​സ​​​​ന്ത​​​​ത്തെ വ​​​​ര​​​​വേ​​​​ൽ​​​​ക്കാ​​​​ൻ ചെ​​​​ടി​​​​ക​​​​ൾ പോ​​​​ലും ഇ​​​​ല​​​​ക​​​​ൾ തോ​​​​ർ​​​​ത്തി​​​​ നി​​​​ൽ​​​​ക്കു​​​​ന്ന കാ​​​​ലം. അ​​​​തോ​​​​ർ​​​​ത്തി​​​​രി​​​​ക്കെ, ഒ​​​​ര​​​​ദ്ഭു​​​​തം സം​​​​ഭ​​​​വി​​​​ക്കു​​​​ന്ന​​​​തു​​​​പോ​​​​ലെ എ​​​​നി​​​​ക്കു തോ​​​​ന്നി. ഇ​​​​രു​​​​പ​​​​ത്തി​​​​മൂ​​​​ന്നാ​​​​മ​​​​ത്തെ കാ​​​​വ്യ​​​​ഖ​​​​ണ്ഡി​​​​ക മൊ​​​​ഴി​​​​മാ​​​​റ്റു​​​​മ്പോ​​​​ൾ പെ​​​​യ്തു​​​​നി​​​​ന്ന ആ ​​​​വേ​​​​ന​​​​ൽ പ​​​​തി​​​​യെ ഇ​​​​രു​​​​ളാ​​​​ൻ തു​​​​ട​​​​ങ്ങി. The sky groans like one despair. ആ​​​​ശ​​​​യ​​​​റ്റ ന​​​​ഭ​​​​സി​​​​താ തേ​​​​ങ്ങി​​​​ക്ക​​​​ര​​​​യു​​​​ന്ന​​​​തു​​​​പോ​​​​ലെ. എ​​​​നി​​​​ക്ക് ക​​​​ണ്ണു​​​​ക​​​​ൾ അ​​​​ട​​​​യ്ക്കാ​​​​നാ​​​​കു​​​​ന്നി​​​​ല്ല. കാ​​​​ളി​​​​മ​​​​യാ​​​​ർ​​​​ന്നൊ​​​​രു ന​​​​ദീ​​​​തീ​​​​ര​​​​വും പ​​​​രു​​​​ഷ​​​​മാ​​​​യൊ​​​​രു ആ​​​​ര​​​​ണ്യ​​​​വും ഇ​​​​രു​​​​ളി​​​​ന്‍റെ ആ​​​​ഴ​​​​ത്തി​​​​ലൂ​​​​ടെ എ​​​​നി​​​​ക്കു കാ​​​​ണാം. അ​​​​തി​​​​നു​​​​ള്ളി​​​​ലൂ​​​​ടൊ​​​​രു തെ​​​​ളി​​​​ഞ്ഞ വ​​​​ഴി.

നീ​​​​ലാം​​​​ബ​​​​ര​​​​ത്തി​​​​ൽ​​​​നി​​​​ന്നൊ​​​​രു വെ​​​​ള്ളി​​​​നൂ​​​​ൽ അ​​​​ട​​​​ർ​​​​ന്നു​​​​വീ​​​​ണ മാ​​​​തി​​​​രി. അ​​​​തി​​​​ലൂ​​​​ടെ ആ​​​​രോ ഒ​​​​രാ​​​​ൾ ന​​​​ട​​​​ന്നു​​​​വ​​​​രി​​​​ക​​​​യാ​​​​ണ്. ആ ​​​​വെ​​​​ള്ളി​​​​നൂ​​​​ൽ ഒ​​​​ന്ന​​​​ല്ല; ഒ​​​​രാ​​​​യി​​​​ര​​​​മു​​​​ണ്ട്. അ​​​​ത​​​​യാ​​​​ൾ ശി​​​​ര​​​​സി​​​​ൽ ചൂ​​​​ടി​​​​യി​​​​രി​​​​ക്കു​​​​ക​​​​യാ​​​​ണ്. പ​​​​ത്മാ​​​​ന​​​​ദി​​​​യി​​​​ൽ​​​​നി​​​​ന്നു വ​​​​രു​​​​ന്ന ത​​​​ണു​​​​ത്ത കാ​​​​റ്റി​​​​ൽ അ​​​​തൊ​​​​രു ചാ​​​​മ​​​​രം​​​​പോ​​​​ലെ ചി​​​​ത​​​​റു​​​​ന്നു​​​​ണ്ട്. ഉ​​​​ല​​​​ഞ്ഞ കു​​​​പ്പാ​​​​യ​​​​ത്തി​​​​ന്‍റെ അ​​​​രി​​​​കു​​​​ക​​​​ളി​​​​ൽ തു​​​​ന്നി​​​​ച്ചേ​​​​ർ​​​​ത്ത ന​​​​ക്ഷ​​​​ത്ര​​​​പ്പൂ​​​​വു​​​​ക​​​​ൾ മി​​​​ന്നു​​​​ന്നു​​​​ണ്ട്. “എ​​​​നി​​​​ക്കു ന​​​​ൽകു​​​​വാ​​​​ൻ നി​​​​ന്‍റെ കൈ​​​​വ​​​​ശം എ​​​​ന്താ​​​​ണു​​​​ള്ള​​​​ത്?” അ​​​​ദ്ദേ​​​​ഹം എ​​​​ന്നോ​​​​ട് ചോ​​​​ദി​​​​ച്ചു. ഞാ​​​​ൻ ന​​​​ടു​​​​ങ്ങി​​​​പ്പോ​​​​യി. “നീ ​​​​ക​​​​രം നീ​​​​ട്ടി ഒ​​​​രു യാ​​​​ച​​​​ക​​​​നോ​​​​ട് യാ​​​​ചി​​​​ക്കു​​​​ക​​​​യാ​​​​ണോ” എ​​​​ന്നെ​​​​നി​​​​ക്ക് ചോ​​​​ദി​​​​ക്ക​​​​ണ​​​​മെ​​​​ന്നു​​​​ണ്ടാ​​​​യി​​​​രു​​​​ന്നു. പ​​​​ക്ഷേ, ഞാ​​​​ൻ ചോ​​​​ദി​​​​ച്ചി​​​​ല്ല. ഭി​​​​ക്ഷാ​​​​പാ​​​​ത്ര​​​​ത്തി​​​​ൽ​​​​നി​​​​ന്ന് ഒ​​​​രു ധാ​​​​ന്യ​​​​മ​​​​ണി​​​​യെ​​​​ടു​​​​ത്ത് ആ ​​​​ക​​​​ര​​​​ങ്ങ​​​​ളി​​​​ൽ ഞാ​​​​ൻ സ​​​​മ​​​​ർ​​​​പ്പി​​​​ച്ചു. അ​​​​ന​​​​ന്ത​​​​രം വി​​​​ദൂ​​​​ര​​​​ത​​​​യി​​​​ൽ ഒ​​​​രു ന​​​​ക്ഷ​​​​ത്ര​​​​മു​​​​ദി​​​​ച്ചു. നോ​​​​ക്കി​​​​നി​​​​ൽ​​​​ക്കേ അ​​​​തൊ​​​​രു തേ​​​​ജോ​​​​ഗോ​​​​ള​​​​മാ​​​​യി. കോ​​​​ടി ദി​​​​ന​​​​ക​​​​ര ദ്യു​​​​തി​​​​യാ​​​​യി. പു​​​​ല​​​​ർ​​​​വെ​​​​ട്ടം വീ​​​​ണ​​​​പ്പോ​​​​ൾ എ​​​​നി​​​​ക്കു ചി​​​​റ​​​​കു​​​​ക​​​​ൾ മു​​​​ള​​​​ച്ചു. ഞാ​​​​ൻ കി​​​​ളി​​​​ക​​​​ളി​​​​ലൊ​​​​ന്നാ​​​​യി.

ജ​​​​പ്പാ​​​​നി​​​​ലെ ഉ​​​​ദാ​​​​ത്ത​​​​നാ​​​​യ ക​​​​വി മ​​​​ത്സു​​​​വോ ബാ​​​​ഷോ പ്ര​​​​കൃ​​​​തി​​​​യി​​​​ലേ​​​​ക്ക് യാ​​​​ത്ര ചെ​​​​യ്യു​​​​മ്പോ​​​​ൾ എ​​​​നി​​​​ക്കി​​​​തേ അ​​​​നു​​​​ഭ​​​​വം വീ​​​​ണ്ടു​​​​മു​​​​ണ്ടാ​​​​യി. ആ ​​​​യാ​​​​ത്ര ഒ​​​​രു പ​​​​ർ​​​​വ​​​​താ​​​​രോ​​​​ഹ​​​​ണ​​​​മാ​​​​യി​​​​രു​​​​ന്നു. പ​​​​ർ​​​​വ​​​​ത​​​​മു​​​​ക​​​​ളി​​​​ലെ ദേ​​​​വ​​​​ദാ​​​​രു​​​​വി​​​​നെ ചും​​​​ബി​​​​ക്കാ​​​​നു​​​​ള്ള യാ​​​​നം. അ​​​​തി​​​​നെ ദാ​​​​ഹം എ​​​​ന്നു​​​​ത​​​​ന്നെ ഞാ​​​​ൻ പ​​​​രി​​​​ഭാ​​​​ഷ​​​​പ്പെ​​​​ടു​​​​ത്തു​​​​ന്നു. ഏ​​​​റെ മു​​​​ക​​​​ളി​​​​ൽ ​​​​ചെ​​​​ന്ന് താ​​​​ഴ്‌​​​​വാ​​​​ര​​​​ത്തേ​​​​ക്കു നോ​​​​ക്കു​​​​മ്പോ​​​​ൾ നെ​​​​ൽ​​​​പ്പാ​​​​ട​​​​ങ്ങ​​​​ൾ ക​​​​വി​​​​ത​​​​ക​​​​ളാ​​​​യി​​​​രു​​​​ന്നി​​​​ല്ലേ എ​​​​ന്നു തോ​​​​ന്നും. ആ​​​​ദ്യ വേ​​​​ന​​​​ൽ​​​​പ്പെ​​​​യ്ത്തി​​​​ൽ ത​​​​ളി​​​​ർ​​​​ത്ത ത​​​​രി​​​​ശു​​​​ഭൂ​​​​മി ക​​​​വി​​​​ത​​​​ക​​​​ളാ​​​​യി​​​​രു​​​​ന്നി​​​​ല്ലേ എ​​​​ന്നു തോ​​​​ന്നും. ചെ​​​​റു​​​​നാ​​​​ര​​​​ക​​​​പ്പൂ​​​​ക്ക​​​​ൾ മ​​​​ണ​​​​ക്കു​​​​മ്പോ​​​​ൾ മൂ​​​​ക്കി​​​​ന്‍റെ പൊ​​​​ത്തി​​​​ൽനി​​​​ന്നു പ​​​​റ​​​​ന്നു​​​​പോ​​​​യ ചി​​​​ര​​​​പു​​​​രാ​​​​ത​​​​ന സു​​​​ഗ​​​​ന്ധ​​​​ങ്ങ​​​​ൾ ഓ​​​​ർ​​​​മ വ​​​​രും. ബാ​​​​ഷോ​​​​യ്ക്കൊ​​​​പ്പം എ​​​​ന്നെ മ​​​​ല​​​​മു​​​​ക​​​​ളി​​​​ലേ​​​​ക്ക് പ​​​​റ​​​​ഞ്ഞു​​​​വി​​​​ട്ട​​​​ത് കെ.ടി. സൂ​​​​പ്പി മാ​​​​ഷാ​​​​ണ്. ആ​​​​യി​​​​രം വ​​​​യ​​​​സു​​​​ള്ള ആ ​​​​ദേ​​​​വ​​​​ദാ​​​​രു​​​​വി​​​​നെ ആ​​​​ദ്യം ആ​​​​ലിം​​​​ഗ​​​​നം ചെ​​​​യ്ത​​​​ത് സൂ​​​​പ്പി മാ​​​​ഷാ​​​​ണ്. ഭൂ​​​​മി​​​​യി​​​​ലെ സ്നേ​​​​ഹ​​​​ത്തി​​​​ന്‍റെ ആ​​​​ന്ത​​​​രി​​​​ക​​​​ശോ​​​​ഭ ഞാ​​​​ന​​​​റി​​​​ഞ്ഞ​​​​ത് ബാ​​​​ഷോ​​​​യ്ക്കൊ​​​​പ്പം ന​​​​ട​​​​ന്ന​​​​പ്പോ​​​​ഴാ​​​​ണ്. ആ ​​​​ന​​​​ട​​​​ത്തം ഇ​​​​പ്പോ​​​​ഴു​​​​മു​​​​ണ്ട്.

Tags : Kadharsis