ബാ​ല​സാ​ഹി​ത്യം, നോ​വ​ൽ, ക​വി​ത എ​ന്നി​വ​യി​ലൂ​ടെ സാ​ഹി​ത്യ​പ്രേ​മി​ക​ളു​ടെ ശ്ര​ദ്ധ​പി​ടി​ച്ചു​പ​റ്റി​യ അ​മേ​രി​ക്ക​ൻ എ​ഴു​ത്തു​കാ​രി​യാ​ണ് ജി​ൽ നൈ​മാ​ർ​ക്ക്. അ​വ​ർ പ്ര​സി​ദ്ധീ​ക​രി​ച്ച "ബ്ല​ഡ് സോം​ഗ്' എ​ന്ന നോ​വ​ൽ ജ​ർ​മ​ൻ, ഇ​റ്റാ​ലി​യ​ൻ, ഹീ​ബ്രൂ ഭാ​ഷ​ക​ളി​ലേ​ക്ക് വി​വ​ർ​ത്ത​നം ചെ​യ്യ​പ്പെ​ട്ടി​ട്ടു​ണ്ട്. ജി​ൽ പ്ര​സി​ദ്ധീ​ക​രി​ച്ച ബാ​ല​സാ​ഹി​ത്യ​കൃ​തി​ക​ളി​ൽ ഏ​റെ ശ്ര​ദ്ധ​പി​ടി​ച്ചു​പ​റ്റി​യ ഒ​ന്നാ​ണ് "ദ ​ഹ​ഗിം​ഗ് ട്രീ'. ​ഈ പു​സ്ത​ക​ത്തി​ൽ അ​വ​ത​രി​പ്പി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്ന ക​ഥ ചു​രു​ക്ക​മാ​യി ഇ​വി​ടെ കു​റി​ക്ക​ട്ടെ:

ക​ട​ൽ​ത്തീ​ര​ത്തു​ള്ള കി​ഴു​ക്കാം​തൂ​ക്കാ​യ ഒ​രു പാ​റ. ആ ​പാ​റ​യു​ടെ ഒ​ര​റ്റ​ത്തു വ​ള​രു​ന്ന ഒ​രു ചെ​റി​യ മ​രം. മ​ണ്ണ് അ​ധി​ക​മി​ല്ലാ​ത്ത സ്ഥ​ല​മാ​യി​രു​ന്നു അ​ത്. താ​ൻ എ​ങ്ങ​നെ അ​വി​ടെ മു​ള​ച്ചു​വ​ള​രാ​ൻ തു​ട​ങ്ങി​യെ​ന്ന് ആ ​മ​ര​ത്തി​ന് അ​റി​യി​ല്ലാ​യി​രു​ന്നു. എ​ങ്കി​ലും അ​വി​ടെ​യാ​ണ് പ്ര​കൃ​തി ത​നി​ക്കാ​യി ഒ​രു​ക്കി​വ​ച്ച സ്ഥ​ല​മെ​ന്ന് ആ ​മ​രം ക​രു​തി. അ​ങ്ങ​നെ​യാ​ണ് വ​ള​രെ ബ​ദ്ധ​പ്പെ​ട്ടി​ട്ടാ​ണെ​ങ്കി​ലും മ​രം ത​ന്‍റെ വേ​രു​ക​ൾ പാ​റ​യ്ക്കു​ള്ളി​ലെ വി​ട​വു​ക​ളി​ലൂ​ടെ ആ​ഴ​ത്തി​ലേ​ക്കു താ​ഴ്ത്താ​ൻ തീ​രു​മാ​നി​ച്ച​ത്.

മ​ണ്ണും വ​ള​വും അ​വി​ടെ കു​റ​വാ​യി​രു​ന്നു. എ​ങ്കി​ലും ക്ഷ​മ​യോ​ടെ ആ ​മ​രം വ​ള​ർ​ന്നു. കൊ​ടു​ങ്കാ​റ്റ് ആ​ഞ്ഞ​ടി​ച്ച​പ്പോ​ഴും ത​ള​രാ​തെ പി​ടി​ച്ചു​നി​ന്നു. അ​ത് മ​ര​ത്തി​ന് വ​ലി​യ ആ​ത്മ​സ​ന്തോ​ഷം ന​ൽ​കി. അ​ങ്ങ​നെ​യി​രി​ക്കേ ഒ​രു വേ​ന​ൽ​ക്കാ​ല​ത്ത് ര​ണ്ട് ഇ​ണ​പ്പ​ക്ഷി​ക​ൾ ആ ​മ​ര​ത്തി​ൽ കൂ​ടു​കെ​ട്ടി. അ​ധി​കം വൈ​കാ​തെ കൂ​ട്ടി​ൽ മു​ട്ട​ക​ൾ പ്ര​ത്യ​ക്ഷ​പ്പെ​ട്ടു. അ​വ വി​രി​ഞ്ഞ് കു​ഞ്ഞു​ങ്ങ​ളു​ണ്ടാ​യി. മ​രം അ​വ​രെ ചൂ​ടി​ൽ​നി​ന്നും കാ​റ്റി​ൽ​നി​ന്നും സ​ന്തോ​ഷ​ത്തോ​ടെ സം​ര​ക്ഷി​ച്ചു. ആ ​പ​ക്ഷി​ക​ൾ മ​ര​ത്തി​ന്‍റെ ആ​ന​ന്ദ​മാ​യി​രു​ന്നു.

എ​ന്നാ​ൽ ശൈ​ത്യ​കാ​ല​മെ​ത്തി​യ​മ​പ്പോ​ൾ ആ ​പ​ക്ഷി​ക​ൾ ചൂ​ടു​ള്ള പ്ര​ദേ​ശ​ങ്ങ​ളി​ലേ​ക്ക് പ​റ​ന്നു​പോ​യി. മ​രം ഒ​റ്റ​പ്പെ​ട്ടു. അ​തി​നി​ട​യി​ൽ ശ​ക്ത​മാ​യ കൊ​ടു​ങ്കാ​റ്റു​ക​ൾ ആ​ഞ്ഞു​വീ​ശി. മ​രം ഇ​ട​ത്തോ​ട്ടും വ​ല​ത്തോ​ട്ടും കു​ലു​ങ്ങി. ചി​ല​പ്പോ​ഴെ​ങ്കി​ലും താ​ൻ ഒ​ടി​ഞ്ഞു​പോ​കു​മെ​ന്ന് മ​രം ഭ​യ​പ്പെ​ട്ടു. എ​ങ്കി​ലും അ​തു കീ​ഴ​ട​ങ്ങി​യി​ല്ല. ത​ന്‍റെ വേ​രു​ക​ൾ മ​ണ്ണി​ൽ ശ​ക്തി​യാ​യി ഉ​റ​പ്പി​ച്ച് അ​തു നി​ല​കൊ​ണ്ടു.

ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​ത​വും ഏ​താ​ണ്ട് ഈ ​മ​ര​ത്തി​ന്‍റേതു​പോ​ലെ​യ​ല്ലേ? നാം ​എ​വി​ടെ​യാ​ണ് ജ​നി​ക്കു​ന്ന​തെ​ന്നും വ​ള​രു​ന്ന​തെ​ന്നും ന​മ്മ​ള​ല്ല​ല്ലോ തീ​രു​മാ​നി​ക്കു​ന്ന​ത്. മ​നു​ഷ്യ​രാ​യ ന​മു​ക്ക് പ്രാ​യം വ​ർ​ധി​ക്കു​ന്പോ​ൾ പു​തി​യ ജീ​വി​ത​സൗ​ക​ര്യ​ങ്ങ​ൾ തേ​ടി പോ​കാ​ൻ സാ​ധി​ക്കു​മെ​ന്ന​തു ശ​രി​യാ​ണ്. എ​ങ്കി​ലും ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​ത​ത്തി​ലും എ​ല്ലാ കാ​ല​ങ്ങ​ളും സ​ന്തോ​ഷ​പ്ര​ദ​മാ​യെ​ന്നു​വ​രി​ല്ല. ചി​ല കാ​ല​ങ്ങ​ൾ സ​ന്തോ​ഷ​ക​ര​മാ​ണെ​ങ്കി​ൽ മ​റ്റു​ചി​ല കാ​ല​ങ്ങ​ൾ വേ​ദ​ന​യു​ടെ​യും ഏ​കാ​ന്ത​ത​യു​ടേ​തു​മാ​യി​രി​ക്കും. ന​മ്മെ സ​ന്തോ​ഷി​പ്പി​ക്കു​ന്ന സാ​ഹ​ച​ര്യ​ങ്ങ​ൾ മാ​റി​പ്പോ​കാം. അ​തു​പോ​ലെ നാം ​ഏ​റെ സ്നേ​ഹി​ക്കു​ന്ന​വ​രെ ന​മു​ക്ക് ന​ഷ്ട​മാ​യി എ​ന്നും തോ​ന്നാം.

അ​പ്പോ​ൾ നാം ​എ​ന്താ​ണു ചെ​യ്യേ​ണ്ട​ത്? "ദൈ​വ​മേ, എ​ന്തി​നെ​ന്നെ ക​ഷ്ട​പ്പെ​ടു​ത്തു​ന്നു' എ​ന്നു നാം ​വി​ല​പി​ക്ക​ണോ? അ​തോ മു​ക​ളി​ൽ കൊ​ടു​ത്തി​രി​ക്കു​ന്ന ക​ഥ​യി​ലെ മ​രം കൊ​ടു​ങ്കാ​റ്റി​ൽ ഉ​റ​ച്ചു​നി​ന്ന​തു​പോ​ലെ ന​മ്മ​ളും നി​ൽ​ക്ക​ണോ? നാം ​തീ​ർ​ച്ച​യാ​യും ഉ​റ​ച്ചു​നി​ൽ​ക്കു​ക​യാ​ണു വേ​ണ്ട​ത്. എ​ന്നാ​ൽ അ​തി​നു​ള്ള ശ​ക്തി ന​മു​ക്ക് എ​വി​ടെ​നി​ന്നാ​ണ് ല​ഭി​ക്കു​ക?

ദൈ​വ​വ​ച​നം പ​റ​യു​ന്നു: ""ക​ർ​ത്താ​വി​ൽ ആ​ശ്ര​യി​ക്കു​ന്ന​വ​ൻ ഭാ​ഗ്യ​വാ​ൻ. അ​വ​ന്‍റെ പ്ര​ത്യാ​ശ ക​ർ​ത്താ​വ് ത​ന്നെ. അ​വ​ൻ ആ​റ്റു​തീ​ര​ത്തു​ന​ട്ട മ​രം പോ​ലെ​യാ​ണ്. അ​ത് വെ​ള്ള​ത്തി​ലേ​ക്കു വേ​രൂ​ന്നി​യി​രി​ക്കു​ന്നു. അ​തു വേ​ന​ൽ​ക്കാ​ല​ത്തെ ഭ​യ​പ്പെ​ടു​ന്നി​ല്ല. അ​തി​ന്‍റെ ഇ​ല​ക​ൾ എ​ന്നും പ​ച്ച​കെ​ടാ​തെ നി​ൽ​ക്കും. വ​ര​ൾ​ച്ച​യു​ടെ കാ​ല​ത്തും അ​തി​ന് ഉ​ത്ക​ണ്ഠ​യി​ല്ല. അ​തു ഫ​ലം ന​ൽ​കി​ക്കൊ​ണ്ടേ​യി​രി​ക്കും'' (ജ​റ 17:7-8).
ജീ​വി​ത​ത്തി​ൽ കൊ​ടു​ങ്കാ​റ്റു​ക​ൾ ഉ​ണ്ടാ​കും. അ​പ്പോ​ൾ നാം ​ദൈ​വ​ത്തി​ൽ ഉ​റ​ച്ചു​ത​ന്നെ നി​ൽ​ക്ക​ണം. അ​പ്പോ​ഴാ​ണ് ന​മ്മു​ടെ ജീ​വി​തം പ​ച്ച​കെ​ടാ​തെ ഫ​ലം​ചൂ​ടി നി​ൽ​ക്കു​ന്ന​ത്.

ഇ​നി ആ ​മ​ര​ത്തി​ന്‍റെ ക​ഥ​യി​ലേ​ക്കു മ​ട​ങ്ങി​വ​ര​ട്ടെ. ഒ​രു​ദി​വ​സം ഒ​രു ബാ​ല​ൻ ആ ​മ​ര​ത്തെ ശ്ര​ദ്ധി​ക്കാ​നി​ട​യാ​യി. അ​തി​ന​ടു​ത്തെ​ങ്ങും മ​റ്റു മ​ര​ങ്ങ​ളോ ചെ​ടി​ക​ളോ കാ​ണാ​തെ​വ​ന്ന​തു​കൊ​ണ്ട് ആ ​മ​രം തീ​ർ​ച്ച​യാ​യും ഏ​കാ​ന്ത​ത അ​നു​ഭ​വി​ക്കു​ന്ന​താ​യി അ​വ​നു തോ​ന്നി. അ​വ​ൻ വേ​ഗം​ചെ​ന്ന് മ​ര​ത്തെ കെ​ട്ടി​പ്പി​ടി​ച്ചു. അ​പ്പോ​ൾ കു​ളി​രു​കോ​രി​യി​ടു​ന്ന അ​നു​ഭ​വ​മാ​ണ് ആ ​മ​ര​ത്തി​നു​ണ്ടാ​യ​ത്. മ​രം ത​ന്‍റെ ചി​ല്ല​ക​ൾ ചാ​യ്ച്ച് അ​വ​നെ ആ​ലിം​ഗ​നം​ചെ​യ്തു.

അ​ന്നു​മു​ത​ൽ എ​ല്ലാ ദി​വ​സ​വും അ​വ​ൻ മ​ര​ത്തെ സ​ന്ദ​ർ​ശി​ക്കാ​ൻ​തു​ട​ങ്ങി. മാ​ത്ര​മ​ല്ല അ​തി​നു സ​മീ​പ​ത്താ​യി ചി​ല പൂ​ച്ചെ​ടി​ക​ൾ അ​വ​ൻ ന​ട്ടു​പി​ടി​പ്പി​ച്ചു. മ​ര​ത്തി​ന് ഏ​റെ സ​ന്തോ​ഷം പ​ക​ർ​ന്ന കാ​ര്യ​മാ​യി​രു​ന്നു അ​ത്. ക്ര​മേ​ണ മ​റ്റ് ആ​ളു​ക​ളും ആ ​സ്ഥ​ല​ത്തേ​ക്കു വ​രാ​ൻ​തു​ട​ങ്ങി. അ​വ​ർ ആ ​മ​ര​ത്തി​ന്‍റെ ത​ണ​ലി​ൽ വി​ശ്ര​മി​ച്ചു.

മ​രം അ​ങ്ങ​നെ പ​ല​ർ​ക്കും ആ​ശ്വാ​സ​മാ​യി. അ​പ്പോ​ൾ ആ ​മ​രം ഒ​രു കാ​ര്യം മ​ന​സി​ലാ​ക്കി. താ​ൻ പൊ​ട്ടി​മു​ള​ച്ചു വ​ള​ർ​ന്ന​ത് തെ​റ്റാ​യ സ്ഥ​ല​ത്ത​ല്ല എ​ന്ന കാ​ര്യം. ത​ന്‍റെ സാ​ന്നി​ധ്യം എ​ത്ര​യോ പേ​ർ​ക്ക് ആ​ശ്വാ​സം ന​ൽ​കു​ന്നു എ​ന്ന ചി​ന്ത മ​ര​ത്തെ ആ​ന​ന്ദ​ഭ​രി​ത​മാ​ക്കി.

ജീ​വി​ത​ത്തി​ൽ ഏ​റെ ബു​ദ്ധി​മു​ട്ടു​ള്ള പ​ല സാ​ഹ​ച​ര്യ​ങ്ങ​ളി​ലും നാം ​ചെ​ന്നു​പെ​ടാ​റു​ണ്ട്. പ​ല​പ്പോ​ഴും നാം ​പ്ര​തീ​ക്ഷി​ക്കാ​ത്ത ക്ലേ​ശ​ങ്ങ​ളും വെ​ല്ലു​വി​ളി​ക​ളു​മാ​യി​രി​ക്കും അ​വ. എ​ന്നാ​ൽ നാം ​ദൈ​വ​ത്തി​ൽ ആ​ശ്ര​യി​ക്കു​ന്ന​പ​ക്ഷം അ​വ​യെ​ല്ലാം ന​മ്മു​ടെ നന്മ​യ്ക്ക് വ​ഴി​യൊ​രു​ക്കു​മെ​ന്നു തീ​ർ​ച്ച​യാ​ണ്. തന്മൂല​മ​ല്ലേ പൗ​ലോ​സ് അ​പ്പ​സ്തോ​ല​ൻ എ​ഴു​തി​യ​ത്- ""ദൈ​വ​ത്തെ സ്നേ​ഹി​ക്കു​ന്ന​വ​ർ​ക്ക് എ​ല്ലാം നന്മയ്ക്കാ​യി ഭ​വി​ക്കു​ന്നു'' (റോ​മാ 8:28) എ​ന്ന്.

""ലോ​ക​ത്തി​ൽ നി​ങ്ങ​ൾ​ക്കു ഞെ​രു​ക്ക​മു​ണ്ടാ​കും. എ​ങ്കി​ലും ധൈ​ര്യ​മാ​യി​രി​ക്കു​വി​ൻ'' (യോ​ഹ 16:33) എ​ന്ന യേ​ശു​നാ​ഥ​ന്‍റെ വ​ച​നം ന​മു​ക്കു മ​റ​ക്കാ​തി​രി​ക്കാം. ദൈ​വ​ത്തെ സ്നേ​ഹി​ച്ചു​കൊ​ണ്ട് ധൈ​ര്യ​മാ​യി ന​മു​ക്കു മു​ന്നോ​ട്ടു​പോ​കാം. അ​പ്പോ​ൾ പ​ച്ച​കെ​ടാ​തെ ഫ​ലം​ചൂ​ടി നി​ൽ​ക്കു​ന്ന വൃ​ക്ഷം​പോ​ലെ​യാ​കും ന​മ്മ​ൾ.

Tags : Jeevithavijayam Fr. Jose Panthaplamthottiyil